1911: Πέθανε ο ποιητής Γεράσιμος Μαρκοράς

Κύτα ἡ θάλασσα πῶς μένει
δίχως κίνημα, βουβή,
ἐνῶ ἡ βάρκα μου διαβαίνει
μὲ τὴν ὄμορφη ξανθή!

Πλῆθος λούλουδα γελοῦνε
στὰ προπόδια τοῦ νησιοῦ,
κ' ἕνα κῦμα δὲν τραβοῦνε
μὲ τὰ μάγια τους αὐτοῦ.

Υπέρμαχος της δημοτικής  γλώσσας  συνέβαλλε στην αναγέννηση των νεοελληνικών γραμμάτων. Οι στίχοι του εμπνευσμένοι από την κοινωνία, την θρησκεία και την ιστορία, είναι εκφραστικοί, αριστοτεχνικοί και πλούσιοι σε ιδιωματισμούς. Ποιήματά του: «Ο Όρκος», «Αρίων», «Δέηση», «Μητρική αγάπη», «Λατρεία», «Μικρά ταξίδια», «Μάνα», «Ανθόνερο», «Τα κάστρα μας» κ ά