Ποιήματα που μυρίζουν άνοιξη…

Με αφορμή ότι η σημερινή μέρα είναι αφιερωμένη στην ποίηση

παραθέτουμε στίχους ποιημάτων που υμνούν την άνοιξη, που «μπήκε» χθες:

- «Την άνοιξη αν δεν την βρεις τη φτιάχνεις!» Οδ.Ελύτης.

- «Άνοιξη η γειτονιά, κι η μέρα ζωγραφιά! Πολύ ήταν να αξιωθώ παρόμοιαν ομορφιά…» (Τέλλος Άγρας)

- «Πάλε ξυπνάει της άνοιξης τα αγέρι
Στην Πλάση μυστικής αγάπης γλύκα…» (Λορέντζος Μαβίλης)

- «Μάγεμα η φύσις κι όνειρο στην ομορφιά και χάρη…»

«…κι η φύσις ηύρε την καλή και την γλυκιά της ώρα…»Δ. Σολωμός

- «Άνοιξη θρύψαλο μενεξεδί, Άνοιξη χνούδι περιστέρας Άνοιξη σκόνη μυριόχρωμη…» (Οδυσσέας Ελύτης)

- «Η γλυκύτατη άνοιξη, με τ’ άνθη στολισμένη

Ροδοστεφανομένη, τη γη γλυκοτηράει…»   (Ι. Βηλαράς)

- «Φούντωσε η άνοιξη και δω σε κάθε δέντρου κλώνο Τα πάρκα λουλουδίσανε κι εκείνα…» (Μ. Πολυδούρη)

- «Άνοιξη! Η φύση φοράει τα καλά της. Πρασινίζει κι ευωδιάζει

Ολάνθιστα λουλούδια σκορπούν παντού άρωμα μεθυστικό…» (Στ. Γαλάνης)

- «Γεια σου, χαρά σου άνοιξη, χιλιοχαριτωμένη Βασίλισσα των εποχών και καύχημα του Πλάστη, αν ήταν δώδεκα φορές να ‘ρχόσουνα το χρόνο…» (Χρ. Χρηστοβασίλης)